K 5 (E)
|
Sluiskil, het einde van Eisenbahnbatterie 688 - K 5 (E), Eisenbahnbatterie 701 - K 12 (E), Eisenbahnbatterie 710 - K 5 (E) en Eisenbahnbatterie 713 - K 5 (E). De foto’s van het spoorweggeschut in Sluiskil zijn genomen tussen september 1944 en begin 1946
 Deze trein stond tegenover het huidige Kerkplein. Links de St. Antoniuskerk als ijkpunt.
De "temperierwagen" is dezelfde als op foto 6 en 7. Foto genomen vanaf het huidige Groenoord.
.jpg) Foto genomen vanaf Groenoord d.d 30 januari 2006
Deze spoorwegbatterijen waren afkomstig uit de regio Calais – Boulogne in Frankrijk, alwaar het spoorweggeschut stond opgesteld als onderdeel van de “Atlantikwall”.
Er waren daar zelfs betonnen schuilplaatsen voor het spoorweggeschut gebouwd, de zogenaamde “Dombunkers”.
Waarom kwamen de spoorwegbatterijen uiteindelijk in Sluiskil terecht?
Waarschijnlijk wou het Duitse leger de spoorwegbatterijen via België naar Duitsland laten rijden. Door de snelle opmars van de Geallieerden, en de chaotische bevelvoering tijdens de terugtocht van het Duitse leger uit Frankrijk eind augustus / begin september 1944 is dit mislukt.
Een korte terugblik op de situatie in 1944.
Begin juni 1944 was het Duitse 15e Leger (15. Armee) verantwoordelijk voor de verdediging van de kanaalkust dat vanaf Walcheren tot ongeveer de monding van de rivier de Orne (Frankrijk) liep.
Dit was het sterkste gedeelte van de “Atlantikwall”, hier werd de invasie verwacht.
Die vond uiteindelijk in Normandië plaats, waardoor de fortificaties aan de kanaalkust veel aan waarde verloren.
Na lange tijd van afwachten, omdat er nog steeds werd gedacht dat de invasie in Normandië een afleiding was en de echte invasie op de kanaalkust zou plaatsvinden, werd een groot gedeelte van het 15e Leger richting Normandië gestuurd in een poging het tij te keren.
Het Duitse leger dacht dat het de Geallieerde opmars bij de rivier Somme kon blokkeren.
De val van Amiens op 31 augustus maakte een eind aan deze gedachte.
Maar misschien was het mogelijk een nieuwe linie meer naar het noorden op te werpen.
Dit front werd dan bezet door het 15e Leger – 5e Pantser Leger (5. Panzer Armee) en het 7e Leger.
Maar er ontstond een grote opening tussen het 15e Leger en het 5e Pantser Leger, dat ook niet meer door het 7e Leger gedicht kon worden.
Het 2e Britse Leger (2nd British Army) kon nu een snelle opmars richting Brussel maken, dat op 3 september werd bereikt.
Een snelle doorstoot richting Antwerpen, dat op 4 september werd bereikt, zorgde ervoor dat het 15e Leger nu compleet was afgesneden van het 5e Pantser Leger.
Het Duitse leger hield zelfs rekening met een doorstoot naar Breda.
Het 15e Leger liep nu gevaar om in een omsingeling terecht te komen en, tegen de kust aangedrukt, vernietigd te worden.
Maar de Geallieerde opmars stokte en kwam niet verder dan Antwerpen.
Bij het 15e Leger waren inmiddels orders van Oberbefehlshaber West binnengekomen om een groot gedeelte van het Leger de Westerschelde over te zetten en richting Breda te sturen en ook om een doorbraak noordelijk van Brussel te forceren.
Walcheren moest gehouden worden, ook Boulogne, Calais en Duinkerken moesten gehouden en versterkt worden.
De Führer - Adolf Hitler, wees echter de plannen voor de doorbraak af, eiste een bruggenhoofd bezuiden, en een zwaar versterkt Walcheren benoorden de Westerschelde.
Na mislukte pogingen toch een doorbraak te forceren en een naderende vijand vanuit het zuiden,werd de toestand voor het 15e Leger onzeker.
De frontlijn lag nu ongeveer op de lijn Boulogne – St. Omer – Bethune (Frankrijk) – Tournai – Brussel – Antwerpen (België).
  Dit K 5 kanon stond een eindje verderop. Let op de kerktoren aan rechterzijde. Ongeveer dezelfde richting uitkijkend vanaf de Bosjesweg, rond 1960.
Donald I. Grant
Foto’s van Sluiskil gepubliceerd in Canada’s Weekly van 3 november 1944
St. Antonius kerk is links zichtbaar
Dit K 5 spoorwegkanon stond ter hoogte van de tennisbaan, we kijken in de richting van het huidige Minister Lelyplein.
|
