Spoorbrug
|
De spoorlijn en spoorbrug
De geschiedenis met het spoorweggeschut speelde zich af op een baanvak van de spoorweg Gent – Terneuzen. Deze particuliere spoorweg werd geëxploiteerd door de Spoorwegmaatschappij Gent – Terneuzen en na liquidatie van deze maatschappij in 1930, door de Spoorwegmaatschappij Mechelen – Terneuzen. Na de aanleg van de spoorweg kon op 3 april 1868 de eerste locomotief tussen Sas van Gent en Sluiskil rijden. Nadat de spoorbrug te Sluiskil gereed was, kon men op 27 november van dat jaar tot het station in Terneuzen rijden. In Sluiskil beschikte men over twee spoorwegstations, station Sluiskil-brug en aan de oostzijde van het kanaal Gent – Terneuzen, station Sluiskil. Hier sloot de spoorweg Gent - Terneuzen aan op de spoorweg Mechelen – Terneuzen. De spoorwegstations werden aangesloten op de rijkstelegraaf, waarvan de palen langs het kanaal geplaatst waren. In 1883 werden er bij Sluiskil-brug laad- en lossporen aangelegd en rond 1900 werd ook het kanaal verbreed. Omdat de bestaande draaibrug een beperkte doorvaarwijdte had, moest er een nieuwe brug komen. En nieuwe spoor- en verkeersbrug zouden gebouwd worden. In 1903 werd een tweede spoorlijn tussen Sluiskil en Terneuzen in gebruik genomen. Pas in 1905 werd in Sluiskil met de bouw van de nieuwe spoor- en verkeersbrug begonnen. Hierdoor diende de spoorbaan verlegd te worden. Ook het station Sluiskil-brug werd afgebroken en vervangen door een nieuw, iets verderop. Op 11 april 1907 werd de 112 meter lange brug, die bestond uit twee vaste bruggen en een draaibrug, in gebruik genomen. Diezelfde dag, na het passeren van twee passagiers- en een goederentrein werd de brug al beschadigd door een schip. De brug zou nadien nog enkele keren schade oplopen door aanvaringen.
Op 10 mei 1940 vielen Duitse troepen Nederland binnen. In Sluiskil werd die middag de kunstmestfabriek de l’Azote (huidige Yara) door de Luftwaffe gebombardeerd, waarbij twee werknemers gedood werden en een aantal gewond raakte. Dit was het eerste oorlogsgeweld waar Sluiskil mee te maken kreeg.
De fabriek werd op 6 maart 1941 door Blenheims, vervolgens op 22 & 25 juli en 2 september 1942 door Bostons en tenslotte op 1 & 11 oktober, 13 november en 22 december van dat jaar door Mosquitos, van de RAF gebombardeerd. Bij de aanval in de namiddag van 22 december werd een Mosquito neergehaald. Dit toestel stortte neer bij Axel. De bemanning overleefde de crash niet. Nadat uiteindelijk het doel van de bombardementen, de energiecentrale, was uitgeschakeld werd de fabriek begin 1943 door de Duitsers ontmanteld. Vervolgens verdwenen de nog bruikbare machines en andere delen van de fabriek richting Duitsland.
|
